Peter van Doorn
Gedreven door de kernwaarden van het liberalisme zet ik mij in voor de vrijheid van de Nijmeegse burgers om hun leven zo in te richten als zij zelf willen, uiteraard met inachtneming van de verantwoordelijkheden die daarbij horen. Dat uitgangspunt leidt automatisch tot een pleidooi voor een gemeentelijk bestuur dat bescheiden en wendbaar is, dat dienstbaar is aan de Nijmegenaar en niet boven hem staat.
Mijn politieke overtuiging is gevormd door het liberale gedachtegoed dat individuele vrijheid centraal stelt: de idee dat mensen zelf het beste kunnen bepalen hoe zij leven, werken en ondernemen. Dat de overheid er niet is om mensen te vormen naar haar beeld, maar juist om ruimte te laten; ruimte voor verschil, initiatief en verantwoordelijkheid. De overheid heeft een duidelijke maar beperkte rol: zij moet de rechtsstaat garanderen, rechtszekerheid bieden en de randvoorwaarden scheppen waarin burgers en ondernemers kunnen floreren. Niet meer en niet minder.
Het was dan ook de liberale denker en partijicoon Frits Bolkestein die mij politiek inspireerde. Zijn pleidooi voor vrijheid en verantwoordelijkheid en zijn moed om taboes te doorbreken, hebben mij destijds al naar de VVD getrokken. Zoals Bolkestein zelf zei: “Politiek moet gaan over echte problemen en niet over het opleggen van een overheid die alles bedoelt te regelen. (…) De gemeenschap ermee is gediend wanneer rechten en verantwoordelijkheden zo dicht mogelijk bij het individu worden gelegd.”
In de gemeenteraad heb ik deze overtuiging o.a. concreet gemaakt met de motie ‘Hekking, zoek dekking!’. Met deze motie heb ik het college expliciet gevraagd om een plan van aanpak op te stellen om de structurele begroting vanaf 2027 sluitend te krijgen, zonder extra lastenverhogingen voor inwoners en ondernemers. Daarbij heb ik aangedrongen op het benoemen van ten minste drie concrete maatregelen om gemeentelijke uitgaven terug te dringen, bijvoorbeeld door het schrappen van niet-kerntaken, het stoppen van inefficiënte subsidies of het kritischer kijken naar gemeentelijke projecten. Met dit initiatief heb ik een duidelijk liberaal signaal afgegeven: financiële problemen los je niet op door steeds opnieuw de rekening bij de Nijmegenaar neer te leggen, maar door keuzes te maken, prioriteiten te stellen en de overheid weer terug te brengen tot haar kerntaken.
Helaas kon deze motie niet op de steun van de linkerzijde en van de coalitie rekenen, maar ik ben ervan overtuigd dat de tijd zal leren dat ook zij tot dezelfde conclusie komen. Eens komt het moment dat ook zij inzien dat je de inwoners niet kunt blijven koeioneren en uitknijpen, al was het alleen maar omdat zelfs de Nijmeegse kiezer de gevolgen van jarenlang links beleid niet langer wenst te slikken.
Mocht ik na deze bestuurstermijn actief betrokken blijven bij de Nijmeegse politiek, zal ik mij onvermoeibaar en met overtuiging blijven inzetten voor onze vrije Keizerstad.
